خلاصه: ملکپور در این جلد، با تسلطی کمنظیر، دوره طلایی نمایش ایران را واکاوی میکند. پژوهش مستند و نثر روان، کتاب را به مرجعی ضروری برای تئاترپژوهان تبدیل کرده است. جلد زرکوب و صفحهآرایی مناسب، ارزش خرید را بالا میبرد. تنها کاستی، حجم زیاد برای مخاطب عام است.
کتاب «ادبیات نمایشی در ایران ۴ (دوره طلایی نمایش در ایران ۱۳۳۲-۱۳۲۰)» نوشته جمشید ملکپور، چهارمین جلد از مجموعهای پژوهشی و مرجع است که به بررسی یکی از درخشانترین دورههای تاریخ تئاتر ایران میپردازد. این اثر ۶۷۸ صفحهای که توسط نشر توس منتشر شده، با جلد زرکوب و قطع وزیری، به تحلیل عمیق تحولات نمایشی در فاصله سالهای ۱۳۲۰ تا ۱۳۳۲ میپردازد؛ دورانی که با رشد سریع گروههای تئاتری، ترجمه و اقتباس نمایشنامههای غربی، و شکلگیری جریانهای نوین نمایشی همراه بود. ملکپور با تسلطی مثالزدنی، اسناد تاریخی، نقدهای مطبوعاتی و متنهای نمایشی آن سالها را کنار هم میگذارد تا تصویری جامع از زمینههای اجتماعی، سیاسی و فرهنگی این دوره ارائه دهد. کتاب نه تنها برای پژوهشگران تئاتر و ادبیات نمایشی، بلکه برای علاقهمندان به تاریخ معاصر ایران نیز منبعی ارزشمند است. چاپ اول این اثر در سال ۱۴۰۰ منتشر شده و بهتازگی در سال ۱۴۰۴ تجدید چاپ شده است. اگر به دنبال درکی عمیق از ریشههای نمایش مدرن ایران هستید، این کتاب را از دست ندهید.