خلاصه: مجیدزاده در این کتاب مرزهای رشتهها را درنوردیده و با تلفیق فیزیک نظری و تاریخ اجتماعی، تحلیلی بدیع از دوره ایلخانی ارائه میدهد. هرچند استفاده از استعاره ابرریسمان برای برخی خوانندگان چالشبرانگیز است، اما نتیجه، اثری عمیق و تأملبرانگیز درباره ریشههای ناکامی توسعه در ایران است.
کتاب «معمای غازان خان» اثری جسورانه و میانرشتهای از رضا مجیدزاده است که با بهرهگیری از نظریه پیچیده «ابَرریسمان» در فیزیک، به بازخوانی پرونده توسعه ایران در دوره ایلخانان مغول میپردازد. این کتاب که توسط نشر علم منتشر شده، تلاشی است برای پاسخ به این پرسش بنیادین که چرا ایران با وجود داشتن حاکمانی چون غازان خان و وزیری چون رشیدالدین فضلالله، مسیر توسعه پایدار را طی نکرد. مجیدزاده با کنار هم گذاشتن مفاهیمی از جامعهشناسی، تاریخ و فیزیک نظری، الگویی نوین برای تحلیل تحولات اجتماعی ارائه میدهد. او استدلال میکند که تحولات اجتماعی همچون ذرات بنیادی، در ابعاد بالاتر و در همتنیدگیهای پیچیده قابل درک هستند. این اثر ۲۵۲ صفحهای در قطع وزیری، با نثری دقیق و دانشگاهی، برای پژوهشگران علوم اجتماعی، تاریخپژوهان و علاقهمندان به نظریههای میانرشتهای جذابیت فراوان دارد. چاپ اول این کتاب در سال ۱۳۹۲ منتشر شده و اکنون نسخههای تجدید چاپی آن در دسترس است. اگر به دنبال نگاهی متفاوت به تاریخ ایران و چرایی عقبماندگی توسعه هستید، این کتاب میتواند پنجرهای تازه به روی شما بگشاید.