خلاصه: نثر شوریده قزوینی در «من و این جاده» لطیف و تأثیرگذار است. داستانها با وجود کوتاهی، عمق دارند و مضامین زیستی و انسانی را به خوبی روایت میکنند. برخی داستانها کمی مبهماند، اما این ابهام بخشی از جذابیت آنهاست. برای دوستداران داستان کوتاه ایرانی، اثری ارزشمند و خواندنی است.
کتاب «من و این جاده» ششمین جلد از مجموعه «ده داستان کوتاه ایرانی» به قلم شوریده قزوینی است که با نثری روان و تصویرسازیهای بدیع، ده روایت متفاوت را پیش روی مخاطب قرار میدهد. این مجموعه ۹۵ صفحهای که توسط نشر مسیر دانشگاه منتشر شده، در هر داستان به گوشهای از زندگی انسان معاصر میپردازد؛ از تنهاییهای شهری تا پیوند عمیق انسان با طبیعت و محیط زیست. قزوینی با نگاهی دقیق و زبانی شاعرانه، شخصیتهایی خلق کرده که هر کدام صدایی منحصر به فرد دارند و خواننده را به سفری درونی و بیرونی میبرند. جاده در این کتاب نه فقط یک مسیر فیزیکی، بلکه استعارهای از زندگی، جستجو و تحول است. داستانها با وجود کوتاهی، عمیق و تأملبرانگیزند و هر یک پنجرهای تازه به فرهنگ و جامعه ایران میگشایند. این کتاب برای دوستداران داستان کوتاه ایرانی، علاقهمندان به مضامین زیستمحیطی و کسانی که به دنبال ادبیات معاصر فارسی هستند، انتخابی عالی است. چاپ نخست آن در سال ۱۳۹۶ منتشر شده و به تازگی در سال ۱۴۰۲ تجدید چاپ شده است، که نشان از استقبال خوانندگان دارد. اگر به دنبال مجموعهای هستید که هم سرگرمکننده باشد و هم شما را به فکر وادارد، «من و این جاده» را از دست ندهید.