خلاصه: «عشق انتقالی» اثری عمیق و ضروری از فروید است که به یکی از جنجالی‌ترین مباحث روانکاوی می‌پردازد. ترجمهٔ روان رحیمی پویا و ویراستاری دقیق، مطالعهٔ این متن پیچیده را برای مخاطب فارسی‌زبان هموار کرده است. نشر نگاه با چاپی آراسته، این جستار کلیدی را در دسترس علاقه‌مندان قرار داده است.

کتاب «عشق انتقالی» هفتمین جلد از مجموعهٔ «دفترهای فرویدی» است که با ترجمهٔ روان و دقیق محمد رحیمی پویا و توسط نشر نگاه منتشر شده است. این اثر به یکی از پیچیده‌ترین و در عین حال بنیادی‌ترین مفاهیم روانکاوی، یعنی «انتقال» و به طور خاص «عشق انتقالی» می‌پردازد. زیگموند فروید، پدر علم روانکاوی، در این نوشتار عمیق به بررسی پدیده‌ای می‌پردازد که در آن بیمار نسبت به درمانگر خود احساسات عاشقانه پیدا می‌کند. فروید با نگاهی موشکافانه، ریشه‌های این احساسات را در ناخودآگاه، تجربیات کودکی و الگوهای تکرارشوندهٔ روابط گذشته جستجو می‌کند. او نشان می‌دهد که چگونه این عشق، نه یک رابطهٔ واقعی و متعارف، بلکه بازتابی از خواسته‌های سرکوب‌شده و آرزوهای ناتمام دوران کودکی است که در فضای درمانی به شکلی نمادین ظاهر می‌شود. این کتاب نه تنها برای دانشجویان و متخصصان روانشناسی و روانکاوی، بلکه برای هر خواننده‌ای که به دنبال درک عمیق‌تر از روابط انسانی، عشق و مکانیزم‌های ناخودآگاه ذهن است، اثری ارزشمند و خواندنی محسوب می‌شود. فروید در این جستار، مرزهای میان واقعیت و خیال، درمان و رابطهٔ انسانی را به چالش می‌کشد و راهکارهای بالینی برای مدیریت این پدیده در فرآیند درمان ارائه می‌دهد. چاپ دوم این کتاب در سال ۱۴۰۲ با ۲۳۲ صفحه در قطع رقعی و جلد شمیز روانهٔ بازار شده است و می‌تواند چراغی باشد برای فهم بهتر پیچیدگی‌های روان آدمی.