خلاصه: بهشتی در این اثر با قلمی روان و مستند، مفهوم تقیه را از حاشیه به متن می‌آورد. تحلیل او از تقیه به عنوان «هدف‌پایی» نه «خودپایی»، دیدگاهی بدیع و قابل تأمل است. کتاب برای پژوهشگران دینی و علاقه‌مندان به مباحث کلامی، اثری ضروری و روشنگر محسوب می‌شود.

کتاب «تقیه: خودپایی یا هدف‌پایی؟» اثری عمیق و تأمل‌برانگیز از آیت‌الله محمد حسینی بهشتی است که به یکی از بحث‌برانگیزترین مفاهیم در فقه و کلام شیعه می‌پردازد. این کتاب با نگاهی نو و انتقادی، مفهوم تقیه را نه به عنوان یک راهکار منفعلانه، بلکه به عنوان یک استراتژی هوشمندانه برای حفظ هدف و آرمان در شرایط دشوار بررسی می‌کند. بهشتی با تسلط بر منابع دینی و تاریخی، به تحلیل ابعاد مختلف تقیه از منظر قرآن، سنت و سیره ائمه معصومین (ع) می‌پردازد و تفاوت آن با مفاهیمی چون نفاق و دروغ را روشن می‌سازد. نویسنده در این اثر ۲۴۴ صفحه‌ای، به پرسش‌های بنیادینی پاسخ می‌دهد: آیا تقیه تنها یک تاکتیک برای بقا در برابر خطر است یا می‌تواند به عنوان یک اصل راهبردی برای پیشبرد اهداف الهی در نظر گرفته شود؟ او با بررسی مصادیق تاریخی و ارائه تحلیل‌های دقیق، خواننده را به تفکر عمیق درباره مرزهای بین خودپایی (حفظ جان) و هدف‌پایی (حفظ آرمان) دعوت می‌کند. این کتاب که توسط نشر روزنه منتشر شده، برای دانشجویان الهیات، پژوهشگران دینی و علاقه‌مندان به مباحث کلامی و فقهی، منبعی ارزشمند و ضروری است. چاپ اول این اثر در سال ۱۴۰۲ روانه بازار شده و با استقبال خوبی مواجه شده است. اگر به دنبال درکی عمیق‌تر از مبانی تشیع و مفاهیم پیچیده آن هستید، این کتاب را از دست ندهید.